Η αντιμετώπιση της χρόνιας παραρρινοκολπίτιδας ποικίλλει. Στις περιπτώσεις παρουσίας ρινικής πολυποδίασης, η συντηρητική-φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση ρινικών κορτικοστεροειδών σε μορφή spray με ή χωρίς ταυτόχρονη χορήγηση κορτικοστεροειδών συστηματικά από το στόμα, ενώ σε συνύπαρξη αλλεργικής ρινίτιδας μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό και αντιισταμινικά σε μορφή ρινικού spray ή από το στόμα. Σε περιπτώσεις εκτεταμένης ρινικής πολυποδίασης που δεν ελέγχεται με τη φαρμακευτική αγωγή, ενδείκνυται η χειρουργική αντιμετώπιση με πιο ενδεδειγμένη χειρουργική μέθοδο να είναι η λειτουργική ενδοσκοπική χειρουργική ρινός (FESS: Functional Endoscopic Sinus Surgery) υπό γενική αναισθησία. Στις περιπτώσεις απουσίας ρινικής πολυποδίασης, η συντηρητική-φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση ρινικών κορτικοστεροειδών σε μορφή spray με ή χωρίς ταυτόχρονη χορήγηση κορτικοστεροειδών συστηματικά από το στόμα, ενώ σε συνύπαρξη αλλεργικής ρινίτιδας μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό και αντιισταμινικά σε μορφή ρινικού spray ή από το στόμα. Η χειρουργική αντιμετώπιση δεν είναι τόσο συχνή επιλογή αν δεν συνυπάρχει σκολίωση του ρινικού διαφράγματος. Με ή χωρίς τη συνύπαρξη ρινικής πολυποδίασης, όταν διαπιστώνεται υποτροπιάζουσα  οξεία παραρρινοκολπίτιδα, η αντιμετώπιση είναι συντηρητική-φαρμακευτική και περιλαμβάνει τη ρινική αποσυμφόρηση και την αντιβιοτική αγωγή. Η αγωγή για τη ρινική αποσυμφόρηση μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση αγγειοσυσπαστικών ρινικών αποσυμφορητικών για 7 μέρες, τη χρήση κορτικοστεροειδών σε μορφή ρινικού spray, καθώς και τις ρινοπλύσεις με φυσιολογικό ορό για 15-20 μέρες. Επίσης, περιλαμβάνει τη χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής από το στόμα για 10-14 μέρες ανάλογα με την αιτία και την εντόπιση της οξείας παραρρινοκολπίτιδας, με την επιλογή του αντιβιοτικού κάποιες φορές να εξαρτάται και από τα αποτελέσματα της καλλιέργειας/αντιβιογράμματος των ρινικών εκκρίσεων. Σε επίμονες καταστάσεις ή σε ύπαρξη επιπλοκής μπορεί η διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής να παραταθεί ή να γίνει ενδοφλεβίως. Σε ύπαρξη επιπλοκής μπορεί να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση, η οποία πλέον προτιμάται να γίνεται με τη χρήση της ενδοσκοπικής χειρουργικής ρινός και παραρρίνιων κόλπων και λιγότερο συχνά με ανοικτές χειρουργικές μεθόδους. Σε οφθαλμικές επιπλοκές μπορεί να είναι απαραίτητη η παρουσία και η χειρουργική συμβολή Οφθαλμιάτρου. Σε ενδοκράνιες επιπλοκές είναι απαραίτητη η Νευροχειρουργική προσέγγιση. Αξίζει να σημειωθεί ότι κάποιοι κλινικοί προτείνουν τη μακροχρόνια χορήγηση χαμηλής δόσης σχήματος μακρολίδων σε περιπτώσεις χρόνιας παραρρινοκολπίτιδας με ή χωρίς τη συνύπαρξη ρινικής πολυποδίασης. Ακόμη, σε περιπτώσεις εμμένουσας χρόνιας παραρρινικολπίτιδας με συνύπαρξη θετικών τεστ αλλεργίας, έχει προταθεί η ειδική ανοσοθεραπεία απευαισθητοποίησης (υποδόρια ή υπογλώσσια χορήγηση).